Protoplastą Towarzystwa Sportowego „Gwarek” było założone w 1953 roku Koło Sportowe Zrzeszenia Sportowego „Górnik”, które rozpoczęło działalność przy Tarnogórskiej Fabryce Urządzeń Górniczych „TAGOR”. KS „Górnik” był klubem dwusekcyjnym – oprócz piłki nożnej istniała również sekcja tenisa stołowego. Po raz pierwszy Górnik wystartował do rozgrywek ligowych wiosną 1957 roku w rozgrywkach klasy B, aby po wkrótce awansować do klasy A.

Skład pierwszego Zarządu Koła Sportowego „Górnik”:

Eugeniusz Osowski – prezes
Franciszek Kosmala – wiceprezes
Henryk Anderski – sekretarz
Alfons Madeja – skarbnik
Lesław Pindelski – kierownik sekcji piłki nożnej
Józef Mańka, Erwin Kitel, Wincenty Gawliczek – członkowie zarządu

W początkowych latach klub borykał się z wieloma problemami – od finansowych po organizacyjne. Był to czas przemian w sporcie, zostały między innymi zlikwidowane Zrzeszenia Sportowe. Klub przechodził różne przeobrażenia, miał nawet zostać zlikwidowany. Po fuzjach z innymi klubami przez pewien czas funkcjonował pod nazwami „Śląsk” oraz „Kolejarz”.

9. Śląsk - Kolejarz 1957

Fot. Drużyna Śląska Tarnowskie Góry w 1957 roku na stadionie przy ul. Cebuli.

 

„Kolejarz” Tarnowskie Góry

W roku ….. następuje awans do klasy A Podokręgu Częstochowa. Piłkarze Kolejarza grali wtedy w następującym składzie: H.Bąska, E.Blondzik, J.Gierak, J.Gogolin, W.Gowik, H.Hain, E.Kitel, J.Labus, Z.Lenartowicz, J.Malocha, H.Mańka, H.Miklis, A.Miller, P.Musiałek, R.Piątek, S.Świerc, J.Woloszczyk, A.Wloka, B.Wanglosz

 

W 1966 roku pojawiają się nowi „sponsorzy” klubu. Opiekę nad klubem Gwarka obok TAGOR-u obejmują:
– Fabryka Sprzętu Ratunkowego i Lamp Górniczych „FASER”
– Śląskie Zakłądy Przemysłowe (obecny „Chemet”)
– Elektrokarbon
– Zakłady Mięsne
– Zakłady Przemysłu Odzieżowego „TARMILO”

Następnie dołączyła do nich jeszcze Fabryka Zmechanizowanych Obudów Ścianowych „FAZOS”. Pod opiekę tych zakładów pracy nieduży przyzakładowy klub sportowy przekształcił się w klub międzyzakładowy. W tym samym roku zmieniono nazwę na Międzyzakładowy Klub Sportowy „Gwarek”.

Na czele klubu stanęli:
Eugeniusz Osowski – prezes
Stanisław Matejczyk – wiceprezes
Krzysztof Dąbrowski – wiceprezes
Henryk Anderski – sekretarz
Alfons Madeja – księgowy
Herbert Miglus – skarbnik
Antoni Sowa, Jerzy Kaleta, Ryszard Gola, Lesław Pindelski, Feliks Busz – członkowie zarządu

W związku ze wspieraniem zakładów opiekuńczych i stabilizację organizacyjną powołane zostały dwie nowe sekcje: tenisa ziemnego oraz szachową.

Przełomowym wydarzeniem w życiu sportowym Tarnowskich Gór był awans drużyny piłkarskiej do Ligii Okręgowej w 1969 roku. Stało się to faktem po dramatycznym meczu barażowym z Polonią II Bytom. Trenerem Gwarka był wtedy Zygmunt Kulawik.

Autorami sukcesu byli: Józef Broja, Józef Buchacz, Marian Buchacz, Zbigniew Czuda, Jerzy Kontny, Erwin Kosz, Franciszek Krupa, Jan Łukaszczyk, Marian Matejczyk, Jerzy Michlowicz, Jan Niebiosa, Piotr Pyka, Henryk Reich, Rudolf Spałek i Jan Sroka.

 Gwarek 1970 211

Fot. Gwarek Tarnowskie Góry przed meczem w Lidze Okręgowej – 1970 rok.

 

Radość kibiców nie trwała jednak długo. Po dwóch latach drużyna opuściła szeregi Ligi Okręgowej. Przyznać trzeba, że w tym czasie klub organizacyjnie nie sprostał wyższym zadaniom. Bez echa minął w 1974 roku awans do Klasy Międzypowiatowej, widocznie nie zaspokajało to potrzeb i aspiracji społeczeństwa.

Trzeba było jedenasty lat gry w Klasie Terenowej, aby po zbudowaniu solidnej bazy sportowej, okrzepnięciu organizacyjnym i scementowaniu drużyny, zdobyć w 1985 roku, również po dwóch meczach barażowych z KS Bobrek Bytom, wygranych po 2:0, awans do Klasy Okręgowej.

Zadanie to pod kierunkiem instruktora Henryka Zuzy i asystenta Bronisława Deptały wykonali: Stanisław Bichalski (kapitan), Adam Barowski, Jan Bok, Roman Górecki, Marek Deszcz, Zygmunt Kaszuba, Andrzej Lorencki, Aureliusz Lebek, Romuald Michalski, Leszek Siwek, Piotr Solga, Marcin Tarnawski, Józef Winkler, Ryszard Żyłka i Waldemar Jochimek.

Gwarek 1988 
Fot. Drużyna Gwarka Tarnowskie Góry w 1988 roku ponownie zawitała w Lidze Okręgowej.

 

Zmieniające się warunki społeczno – ekonomiczne w latach 80-tych postawiły klub w trudnej sytuacji gdyż zakłady wspierające nie były w stanie udzielać dotacji i aby nadal funkcjonować klub rozpoczyna działalność gospodarczo- usługową w 1983 r. 

 

W 2001 roku klub postawiony został w stan upadłości. W tym samym roku w lipcu 2001 r. następują zmiany organizacyjne. Powołane zostaje Towarzystwo Sportowe „Gwarek”. Wyjście na prostą nastąpiło dopiero wówczas, gdy stery w klubie przejął nowy zarząd, na którego czele stanęli czynni wówczas jeszcze zawodnicy: Marek Porada, który został prezesem i Rafał Ulfik, który został sekretarzem. Powołano klasy sportowe pod patronatem TS Gwarek, została podjęta współpraca z niemieckimi klubami sportowymi z miast partnerskich. Wyremontowano dwie szatnie, łaźnię, sekretariat, a także dach budynku klubowego. W następnych latach wokół obiektu znów poczynione zostaną kolejne prace remontowe. Parkingi, drogi dojazdowe czy wybudowanie wokół boiska bieżni lekkoatletycznej sprawi, że obiekt znów zacznie przyciągać kibiców.

 100_9280

 

Fot. Na początku XXI wieku powstały nowe inwestycje na obiekcie przy ul. Wojska Polskiego.

 

Po spadku drużyny z Ligi Okręgowej do A klasy latem 2002 roku trenerem Gwarka został Krzysztof Kostka. Pierwszy sezon po spadku tarnogórzanie zakończyli na trzecim miejscu w tabeli, uzyskując prawo gry w barażach o powrót do Ligi Okręgowej. Przegrany dwumecz z Piastem Ożarowice (porażka 1:0 w Ożarowicach oraz remis 1:1 w Tarnowskich Górach) ostatecznie nie pozwolił cieszyć się z awansu i kolejny sezon Gwarek musiał spędzić w A klasie. Sezon 2003/2004 był już jednak przełomowy. Na początku kwietnia strata Gwarka do lidera Czarnych Kozłowa Góra, wynosiła trzynaście punktów. Na domiar złego przeciwnik wiosną wygrał mecz w Tarnowskich Górach. Wtedy jednak cały Klub pokazał, że warto grać do samego końca. Po tym spotkaniu przytrafiła się seria piętnastu wygranych meczów, która do dnia dzisiejszego stanowi klubowy rekord w ilości wygranych spotkań ligowych z rzędu. Klub z sześciopunktową przewagą nad Budowlanymi Sucha Góra z pierwszego miejsca awansował do Ligi Okręgowej.

 

Kolejnego awansu do Ligi Okręgowej Gwarek uzyskał dzięki drużynie prowadzonej przez Krzysztofa Kostkę oraz Henryka Zuzę, a grali w niej: Tomasz Dworzak, Michał Karolczyk, Marcin Kostka, Artur Kowalewski, Damian Matejczyk, Rafał Melicki, Aleksander Moska, Piotr Pawlak, Adam Pęczek, Kamil Stępień, Marcin Stolecki, Kamil Świeboda, Sebastian Tomaszewski, Tomasz Ulfik, Mateusz Winnicki, Łukasz Zieliński, Grzegorz Zielonka oraz Marcin Żyłka.

Gwarek 2004 AWANS Okręgowa 
Fot. Drużyna Gwarka Tarnowskie Góry. Mistrz Ligi Okręgowej w sezonie 2003/2004.

 

Przygoda Gwarka Tarnowskie Góry w Lidze Okręgowej trwała osiem kolejnych sezonów. Powołana na początku 2010 roku GRUPA 2010, zrzeszająca przedsiębiorców, lokalne firmy oraz osoby prywatne we wspólnym celu, jakim były promocja miasta Tarnowskie Góry poprzez sport była początkiem wielkich marzeń o kolejnym awansie w historii Klubu. Wiosną 2010 nowym trenerem tarnogórzan został Jarosław Bryś, który otrzymał za zadanie zbudowanie drużyny na awans. Przełomowy sezon dla Gwarka to bez wątpienia sezon 2011/2012. Wielka praca wykonana przez Zarząd Klubu latem sprawiła, że to Tarnowskich Gór przywędrowali zawodnicy, mający zapewnić Gwarkowi kolejny krok w przyszłość. Gwarek, uznawany za faworyt ligi szedł jak „równy z równym” z inną drużyną marzącą o awansie, AKS Niwką Sosnowiec. Obydwie drużyny spotkały się w bezpośredniej konfrontacji 29 października 2011 roku w Tarnowskich Górach w XIV kolejce ligowej. Do tej pory nieodstępujące siebie ani na krok zespoły miały w swoim dorobku po trzynaście ligowych zwycięstw z rzędu. Mecz, który elektryzował nie tylko tarnogórską społeczność zakończył się zdecydowanym zwycięstwem Gwarka 3:0 przeszedł do historii Klubu. Gwarek prowadzenia w ligowej tabeli nie oddał już do końca sezonu, zapewniając sobie na dwa mecze przed końcem ligi pierwszy w historii Klubu awans do IV ligi śląskiej.
120606_120

Fot. Drużyna Gwarka po zwycięstwie nad Strażakiem Mierzęcice w czerwcu 2012 roku.

 

Jako beniaminek Gwarek w rozgrywkach IV ligi śląskiej zadebiutował 11 sierpnia 2012 roku w wyjazdowym meczu z Zagłębiakiem Dąbrowa Górnicza. Gwarek pokonał wyżej renomowanego rywala 1:0, a pierwszą w historii startów w IV lidze bramkę dla Gwarka zdobył tarnogórzanin, Tadeusz Urbainczyk w końcówce meczu. Tydzień później w pierwszym meczu w roli gospodarza w Tarnowskich Górach Gwarek pokonał inną solidną firmę, Sarmację Będzin. Zwycięstwo 3:0 pozwoliło beniaminkowi z Tarnowskich Gór już po drugiej kolejce spędzić tydzień na fotelu lidera IV ligi! Ostatecznie swój debiutancki sezon w IV lidze Gwarek zakończył na siódmym miejscu. Kolejne dwa lata gry w IV lidze pod wodzą trenera Jarosława Brysia to również wywalczone siódme miejsca na koniec sezonu. Gwarek dał się poznać jako zespół, który w każdym meczu walczył o zwycięstwo, będąc jednym z najbardziej bramkostrzelnych drużyn.

 

Latem 2015 roku trenerem Gwarka został były szkoleniowiec Szombierek Bytom, Krzysztof Górecko. Drużyna została solidnie wzmocniona, mając za zadanie spróbować powalczyć o III ligę. Na efekty nie trzeba było długo czekać. Sprowadzeni latem zawodnicy wraz z odświeżonym sztabem szkoleniowym Gwarka zdominowali ligę, będąc praktycznie od pierwszej kolejki faworytem do awansu. Plany Gwarkowi mógł pokrzyżować jeden zespół, Ruch Radzionków. Radzionkowianie po spadku z III ligi chcieli szybko do niej powrócić. Rzeczywistość okazała się jednak dla nich brutalna. Wewnętrzny pojedynek drużyn Powiatu Tarnogórskiego zakończył się nie tylko wygraną Gwarka w Tarnowskich Górach oraz w Radzionkowie, ale ostatecznie dziewięciopunktową przewagą drużyny trenera Krzysztofa Górecko nad Ruchem. Tarnogórzanie wygrali 21 meczów, 8 zremisowali, przegrywając w całym sezonie zaledwie jedno spotkanie. Wywalczone mistrzostwo IV ligi śląskiej było do tej pory największym sukcesem klubu. Mistrzostwo było zaledwie połową zaplanowanego sukcesu. Niejednokrotnie w historii Gwarka o awansie decydowały baraże. Również i w czerwcu 2016 roku doszło do barażowego dwumeczu o prawo gry w III lidze. Naprzeciwko Gwarka stanęła zwycięska drużyna drugiej grupy IV ligi śląskiej, Unia Turza Śląska. W pierwszym meczu rozegranym w Tarnowskich Górach gospodarze będąc drużyną zdecydowanie lepszą nie potrafili wykorzystać wielu sytuacji bramkowych, a na dodatek w dwóch przypadkach popełniając błędy w obronie, które wykorzystali goście, zwyciężając 2:1. Taki sam wynik padł parę dni później w Turzy Śląskiej, więc do III ligi awansowali rywale.

_MG_0053

Fot. Dwumecz barażowy z Unią Turza Śląska niestety nie przyniósł Gwarkowi awansu.

 

W następnym sezonie cel Gwarka się nie zmienił. Pierwszą grupę IV ligi śląskiej powiększono do osiemnastu drużyn, natomiast niewielkie zmiany kadrowe w Gwarku sprawiły, że ponownie w drużynie z Tarnowskich Gór ponownie zaczęto upatrywać faworyta do awansu. Dobra, równa forma przez cały sezon sprawiła, że już w połowie maja Gwarek zagwarantował sobie ponowne mistrzostwo IV ligi. Ponownie tarnogórzanie w końcowej tabeli IV ligi śląskiej tarnogórzanie wyprzedzili Ruch Radzionków, lecz tym razem różnica punktowa wynosiła już trzynaście oczek. Obrona wywalczonego przed rokiem tytułu ponownie dała możliwość gry w dwumeczu barażowym. Tym razem na przeciwko Gwarka stanął zespół LKS Decor Bełk, a więc zwycięzca drugiej grupy IV ligi śląskiej. Tak samo jak dwanaście miesięcy wcześniej, pierwszy mecz odbył się w Tarnowskich Górach. O ile poprzednio spotkaniu towarzyszyła upalna pogoda, tak teraz słońce przykryły chmury, z których przed meczem padał deszcz. Nie przeszkodziło to jednak ponownie sporej liczbie kibiców wspomagać swój zespół. Scenariusz pierwszego meczu barażowego nie odbiegał od poprzednika. Tym razem jednak Gwarek był do bólu skuteczny i już w pierwszym meczu wysoko pokonał przeciwnika 4:0. I choć rewanż w Bełku parę dni później wydawał się być formalnością, to nie można było roztrwonić tej przewagi. Co prawda gospodarze pokonali Gwarek 1:0, to jednak z awansu do III ligi po raz pierwszy w historii cieszyli się goście. Sukces gonił sukces. Po obronie mistrzowskiego tytułu do najważniejszych klubowych dat można było dopisać 21 czerwca 2017 roku, a więc awans do rozgrywek III ligi.

IMG_6783

Fot. Po zakończonym meczu w Bełku można było świętować historyczny awans do III ligi.

 

Swój pierwszy mecz w III lidze Gwarek rozegrał 5 sierpnia 2017 roku, a do Tarnowskich Gór przyjechała doświadczona na III-ligowym poziomie drużyna Pniówka Pawłowice. Gospodarze zremisowali ten mecz 1:1, a pierwszego w historii spotkań w III lidze gola dla Gwarka zdobył Adam Dzido. Będący beniaminkiem oraz jednocześnie objawieniem ligi Gwarek Tarnowskie Góry długo zaskakiwał kibiców swoją grą. Tarnogórzan w lecie zasilili m.in. Grzegorz Fonfara oraz Sebastian Pączko, a fantastyczny Gwarek, który zanotował od sierpnia do października serię dziesięciu ligowych meczów bez przegranej jesień skończył tuż za podium. Zimą do klubu trafił Kamil Cholerzyński, a tarnogórzanie wykorzystując stratę punktów przez rywali przez długi czas był wymieniany wśród kandydatów do awansu. Po pierwszej majowej kolejce, na niespełna miesiąc przez końcem sezonu drużyna trenera Krzysztofa Górecko prowadziła w lidze! Ostatecznie Gwarek, który do ostatniej minuty w sezonie 2017/2018 liczył się w walce o awans zajął będąc beniaminkiem niezwykle wysokie, trzecie miejsce, wygrywając w kwietniu również rozgrywki Pucharu Polski na szczeblu Podokręgu Bytom. Rok później, w swoim drugim w historii starcie w III lidze, tarnogórzanie również prezentowali przez cały sezon równą formę. W klubie pojawiali się kolejni zawodnicy mający na koncie grę na najwyższym poziomie piłkarskim w Polsce, wśród nich m.in. Przemysław Oziębała. Sezon 2018/2019 tarnogórzanie zakończyli ponownie w czołówce ligi, zajmując piąte miejsce.

kadra_gwarek_jesien_2019 

Dziś sezon ligowy 2019/2020 jest kolejnym dla Gwarka na III-ligowym poziomie. Dynamiczny rozwój Klubu w ostatnich latach sprawił, że zyskuje sobie przychylność nowej rzeszy kibiców z całej Polski. Przed naszym Klubem następne cele, a białe kartki w historii klubu już nie mogą doczekać się zapisania na nich kolejnych sukcesów…

 

Zasłużeni Prezesi (kolejność alfabetyczna): Mirosław Burczyk, Wiktor Gowik, Feliks Grochulski, Roman Janus, Franciszek Joniec, Erwin Kitel, Krzysztof Kostka, Erwin Kosz, Franciszek Kurek, Herbert Miglus, Piotr Musiałek, Eugeniusz Osowski, Franciszek Paruzel, Lesław Pindelski, Marek Porada, Jan Preszer, Piotr Solga, Antoni Sowa, Jerzy Spruś, Jan Sroka, Henryk Zuza.

 

Zasłużeni Zawodnicy:
Marian Kosiński – Stal Mielec (2 x Mistrz Polski)
Artur Janus – Stal Mielec (2 x Mistrz Polski)
Jerzy Kontny – Ruch Chorzów
Jan Piecyk – GKS Katowice
Marian Buchacz – Ruch Chorzów, Star Starachowice
Jan Sroka – Star Starachowice
Grzegorz Fonfara – GKS Katowice, GKS Bełchatów (Reprezentant Polski)
Dawid Jarka – Górnik Zabrze, GKS Katowice, ŁKS Łódź, ROW Rybnik (Młodzieżowy Reprezentant Polski)
Kamil Cholerzyński – GKS Katowice, Motor Lublin (Młodzieżowy Reprezentant Polski)
Przemysław Oziębała – Górnik Zabrze, Widzew Łódź, Siarka Tarnobrzeg, Raków Częstochowa
Sławomir Pach – Ruch Chorzów, Zagłębie Lubin, Zagłębie Sosnowiec

Print Friendly